Konie służyły ludziom od tysiącleci. Zwierzęta te w starożytnej Grecji były uznawane za symbol zaszczytu, władzy, wstępowania na wyższy szczebel rozwoju. Przez pokolenia wykorzystywaliśmy je zarówno do prac rolnych, jako narzędzia wojny, jako środek lokomocji, jak i woltyżerce dla celów rozrywkowych. Nic więc dziwnego, że w pewnym momencie doszliśmy do wniosku, iż można je wykorzystywać także w medycynie.

Samo jeździectwo konne jest aktualnie bardzo popularnym zarówno sportem, jak i hobby https://www.truerider.eu/blog/true-rider-blog/primaloft-czyli-jak-dziala-izolacja-w-naszych-kurtkach. Coraz więcej osób decyduje się, na naukę jazdę, wolontariaty w stadninach czy też inne formy kontaktu z tymi niewątpliwie ważnymi w historii ludzkości zwierzętami. Konie mają dwojaką naturę, są dla ludzi jednocześnie uosobieniem dzikości, a ich ujeżdżanie jest symbolem władzy. Z drugiej jednak strony, są często postrzegane jako łagodne olbrzymy, towarzyszące ludziom w wielu sferach życia.

W dzisiejszych czasach większość ludzi nie widuje koni na co dzień prawie w ogóle. Bardzo mało kto wsiadł kiedykolwiek na konia, a jeszcze mniej osób na nich jeździło. Jednak jeździectwo konne nie jest wcale skomplikowane ani niebezpieczne, a sama jazda na koniu potrafi być prozdrowotna zarówno dla fizjologii człowieka, jak i jego psychiki. Z połączenia tych dwóch fakt, można wywieść prostą myśl, że jeździectwo konne może być idealnym zajęciem dla bardzo młodych osób z problemami zdrowotnymi.

Hipoterapia, czyli z greckiego dosłownie terapia na koniu, jest to praktykowana od połowy zeszłego stulecia metoda pracy hipoterapeuty w asyście konia z osobą z niepełnosprawnościami fizycznymi i psychicznymi. Sukcesy hipoterapii są obecne przy bardzo wielu schorzeniach, poczynając od korygowania postawy ciała, przez działanie motywacyjne dla psychiki, a na rozwijaniu samodzielności kończąc. Powodów jest o wiele więcej, niemalże nie ma sfery życiowej, w której nie mogłoby pomóc jeździectwo konne.

Szczególnie uwagę wielu osób zwracają pewne sukcesy hipoterapii w pracy z dziećmi ze spektrum autyzmu. Zespół, o którym nadal wiemy niewiele, jest trudny nawet do zdefiniowania, a mimo to możemy pochwalić się pewnymi sukcesami w tym zakresie.

Jakie są zatem metody hipoterapii i dla kogo jest ona przeznaczona?

W pierwszej kolejności należy zaznaczyć, że nie ma określonych wymogów do zaczęcia hipoterapii. Jeździectwo konne pod okiem zarówno hipoterapeuty, jak i po prostu opiekuna konia, nie jest szkodliwe dla organizmu. Mogą na koniach jeździć zarówno osoby w bardzo zaawansowanym wieku, jak i bardzo młode.

W wypadku osób z problemami z poruszaniem się, szczególnie interesująca jest terapia ruchem konia. Jest to dosłownie poddawanie się ruchom konia, pozwolenie mu, by on nas prowadził spokojnym rytmem, przyzwyczajał do siebie i nawiązywał z nami więź. Jest to polecane w przypadku dzieci, które nie mogą się poruszać o własnych nogach. Hipoterapeuta jest zawsze obecny przy tym procesie i jest to spokojne oraz bezpieczne zajęcie.

Jeśli jeździectwo konne kojarzy się komuś z galopem, wielkimi prędkościami i podskakiwaniem w siodle to zapewne najbliżej mu do fizjoterapii na koniu. Pacjent wykonuje różnorakie ćwiczenia pod okiem nie tylko hipoterapeuty, ale i zgodnie z zaleceniami lekarza, dzięki czemu może on stopniowo niwelować swoje problemy zdrowotne. Osoby po tego typu terapiach deklarują wyższe samopoczucie zarówno psychiczne, jak i fizyczne. W czasach, gdy nieustannie siedzimy w pracy, na uczelni i w domu, dbanie o swoją postawę i sprawność stawów jest koniecznością.

Jednym z najbardziej oryginalnych i niezwykłych aspektów hipoterapii jest jej działanie na osoby, które zdradzają objawy socjopatii, bądź niedojrzałości emocjonalnej https://www.truerider.eu/kategoria/kamizelki. Relacja z koniem, czyli żywym stworzeniem, które ma swój charakter, potrzeby i sposób rozumowania, pozwala takim osobom na lepsze poznanie otaczającego ich świata. Takimi osobami zajmuje się psychopedagogiczne jeździectwo konne i woltyżerka. Osoba może dosiąść konia, ale może też iść obok niego, dając się niejako prowadzić, porozumiewać z nim na równi.

O ile samo jeździectwo konne jest bardzo powszechne w każdym kraju i znalezienie odpowiedniej placówki nie stanowi problem, to znalezienie placówki z hipoterapią może nie być łatwe. Należy uzbroić się w cierpliwość i przyjąć z góry, że takie ośrodki będą znajdowały się w większych miastach oraz w specyficznych miejscowościach. Mimo to jest to dziedzina stale rozwijana, kierunki takie jak psychologia oferują specjalizacje, mające na celu przystosować przyszłych psychologów do terapii z użyciem zwierząt.

Posiadając problemy ze stawami, nadmiernym stresem, emocjami, bądź niezrozumieniem innych osób, możemy śmiało skierować swoje kroki w kierunku hipoterapii. Jeździectwo konne to rozwiązanie dobre zarówno dla zdrowia, jak i ducha. W przeciwieństwie do farmakoterapii nie występują powikłania można mieć pewność, że problem nie pogorszy się z sam siebie. Może on natomiast zniknąć albo przynajmniej zostać przytłumiony przez nowo zdobyte doświadczenia oraz techniki radzenia sobie. Szczególnie jeśli do tej pory inne metody terapii nie przyniosły zamierzonych efektów.

angielski